سوره مائده به اتفاق شیعه و سنی آخرین سوره ای است که بر پیغمبر اکرم نازل شده و آیات مربوط به جریان غدیر جزء آخرین آیاتی است که نازل شده است .      

درآیه سوم این سوره خداوند می فرماید : «اَلیَومَ اَکمَلتُ لَکُم دينَکُم وَ أتمَمتُ عَلَیکُم نِعمَتی وَ رَضیتُ لَکُمُ الاسلامَ دینا » امروز دین شما را کامل کردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و اسلام را برای شما به عنوان یک دین پسندیدم . نشان می دهد که در آن روز جریانی بسیار مهم رخ داده که خداوند آن را کامل کننده دین و تمام کننده نعمت خود بر بشر شمرده است . با بودن آن ، اسلام به عنوان یک دین کامل و بی نقص برای انسان عرضه می شود و اگر نباشد ، اسلام ، اسلام نیست .

بعد خداوند در آیه 67 همین سوره می فرماید : « یااَيُها الرسولُ بَلِّغ ما اُنزِلَ اِلَیکَ مِن رَبِکَ وَ اِن لَم تَفعَل فَما بَلَّغتَ رِسالَتَهُ » ( لحن آيه بسيار شديد است ) اي پيامبر ! آنچه را كه بر تو نازل شد تبليغ كن و اگر تبليغ نكني رسالت الهي را تبليغ نكرده اي .

مفاد آيه نشان مي دهد كه موضوع آنقدر مهم است كه اگر  پيغمبرآن را تبليغ نكند اصلا رسالتش را ابلاغ نكرده است . آيه زماني نازل شده كه پيامبر اسلام تمام دستورات ديگر را پس از گذشت بيست و سه سال از بعثتش گفته بوده و اين جزء آخرين دستورات است . اين موضوع آنقدر مهم است كه اگر نباشد همه چيز كأن لم يكن  مي شود يعني شيرازه اسلام از هم مي پاشد .

شيعه به مفاد و لحن اين آيات استدلال مي كند و مي گويد موضوعي كه بتواند نامش مكمل دين و متمم نعمت خدا بر مردم باشد و آن چيزي كه اگر نباشد اسلام ، اسلام نيست و همه زحمات پيامبر از بين مي رود ، هيچ چيز نيست مگر مسئله امامت كه پيامبر در اواخر عمر خود و در غدير خم تكليف آن را به امر خدا روشن كرد .

علماي شيعه در كتابهاي خودو حتي از كلمات و روايات اهل تسنن دليل مي آورند كه اين آيات در غدير خم نازل شده است .

حديث غدير :

ماه هاي آخر عمر پر بركت پيامبر اكرم است . ايشان براي آخرين بار براي حج به مكه مشرف مي شوند كه به حجة الوداع معروف است .

 پيغمبرصلاي عام دادند و مخصوصاً مردم را دعوت كردند كه به اين حج بيايند . همه را جمع كردند و بعد در مواقع مختلف ، در مسجد الحرام ، در عرفات، در منا، در غدير خم و جاهاي ديگر خطابه هايي ايراد كردند . در غدير خم بعد از آنكه آن آيات را بر مردم تلاوت نمود و گفت : مطلبي هست كه اگر نگويم هيچ چيز را نگفته ام ، به مردم مي فرمايد : « أْلَستُ اَولي بِكُم مِن أنفُسِكُم ؟»آيا من تسلط و ولايتم بر شما از خودتان بيشتر نيست ؟ گفتند: «‌بَلي يا رسولَ الله » سپس حضرت فرمود : « مَن كُنتُ مولاهُ فَهذا عليٌ مَولاهُ» هر كه من مولاي اويم، اين علي نيز مولاي اوست . يعني همان اولويت خودش برنفوس  مسلمين را براي علي ( ع ) نيز تصويب مي كند .

                        برگرفته از کتاب امامت و رهبری اثر استاد شهید مطهری

                                                                                                       مدیریت آمارو فن آوری اطلاعات